Agglutinatietechnieken laboratoria immunohematologie
De verschillende methoden die gebruikt worden in de laboratoria IH maken gebruik van serologische technieken gebaseerd op agglutinatie. Dat betekent dat er een reactie optreedt tussen het antigeen op de erytrocyt en de corresponderende antistof in het serum. Dat doet de erytrocyten samenklonteren (agglutinatie).
Wat is agglutinatie?
Op het oppervlak van een rode bloedcel zitten antigenen. Die bestaan uit verschillende epitopen (antigeendeterminanten). Tegen die epitopen kunnen antistoffen worden gevormd. In geval van aanwezigheid van een antistof tegen een bepaalde epitoop, zal de antistof zich binden aan de corresponderende epitoop.
Om agglutinatie te veroorzaken, moeten de antilichamen meerdere erytrocyten tegelijk sensibiliseren om zo grotere complexen te vormen.
In geval van IgM-antistoffen (complete-natuurlijke antistoffen) maken de antistoffen een brug tussen de erytrocyten en treedt directe agglutinatie op zonder bijkomende hulpmiddelen. Dat is het geval bij de bloedgroepbepaling en bij de detectie van onregelmatige antistoffen van het type IgM.
In geval van IgG-antistoffen (incomplete-immune antistoffen) zijn de antistoffen veel kleiner en kunnen ze geen brug maken tussen de erytrocyten. Er treedt dan enkel agglutinatie op als er hulpmiddelen worden toegevoegd zoals antiglobulinereagens, LISS- oplossing of een enzymbehandeling. Dat is het geval bij de opsporing en identificatie van onregelmatige antistoffen van het type IgG, die veelal van klinisch belang zijn.
De agglutinatietechniek wordt gebruikt in de buisjestechniek en de kolomtechniek
